فصل نهم: حركت مستقیم تا بی‌نهایت ادامه ندارد (ضرورت یا عدم ضرورت تخلل سكون بین دو حركت). (ص204)

بر اساس تناهی ابعاد، حركت مستقیم تا بی‌نهایت ادامه ندارد، زیرا لازمه «ادامه تا بی‌نهایت»، بی‌نهایت بودن ابعاد عالم است.

مسأله‌ مورد بحث: آیا ضرورت دارد بین دو حركت مختلف كه دارای موضوع واحد و در یك نوع از مقوله‌اند، سكون متخلل شود؟ یا ممكن است این دو حركت به یكدیگر متصل باشند و بین آن‌ها سكونی متخلل نشود؟

مثال: جسمی که رو به بالا حركت كند سپس روی همان خطی كه به بالا رفته است، به پایین برگردد، آیا این حركتِ رو به بالا و حركتِ رو به پایین، به یكدیگر متصلند؟ یعنی این شیئ دائماً در حال حركت است و هیچ وقفه‌ای در كار نیست و صعود و هبوط به یكدیگر متصلند؟ یا وقفه‌ای وجود دارد هرچند به چشم دیده نشود.

این بحث اختصاص به دو حركت در جهت بالا و پایین ندارد، بلكه دو حركت افقی نیز می‌تواند به عنوان مثال ذكر شود. البته در حركت‌های كمّی و وضعی شاید این مبحث فرض نشود.